serwis informacyjno-krajoznawczy

U schyłku średniowiecza raubritterzy - rycerze-rabusie stali się powodem pojawienia się poważnych problemów społecznych, szczególnie na obszarze zachodniej Wielkopolski oraz Śląska. Odstępując od rycerskich ideałów wykorzystywali oni swoje wojskowe umiejętności w niegodny sposób - najczęściej rabując kogo popadnie. Sieć zamków i zameczków wzniesionych z łatwo dostępnego kamienia gęsto oplatająca cały obszar Sudetów i Pogórza Sudeckiego stanowiła dla nich doskonała bazę wypadową. Wiele z nich zostało odziedziczonych lub zagarniętych siłą przez raubritterów a następnie zamienionych  w zbójeckie gniazda. Poszczególne bandy liczyły od kilku do maksymalnie  kilkudziesięciu osób. W ich skład wchodzili przedstawiciele wielu grup społecznych, narodowości i religii, jednak „szlachetnie urodzeni" przeważnie stanowili duży procent. Bandyckie grupy tworzyły się na dwa sposoby. Wydaje się, że na początku, zazwyczaj kilka osób, najczęściej sąsiadów lub krewnych, umawiało się i rozpoczynało niecny proceder. Później jednak dominował drugi sposób – rycerz - rozbójnik o bogatej przeszłości jak magnes przyciągał podobnych sobie rzezimieszków i rozbudowywał bandę. Jego wątpliwa sława powodowała, że nawet na obcym dla siebie terenie mógł dość szybko kontynuować swoją działalność. Wśród przyczyn podejmowania tego typu działalności wymienić można czynniki polityczne, ekonomiczne, elementy walki społecznej, szukanie zemsty, czy wręcz cechy charakterologicznie niektórych watażków. Generalnie jednak historycy za decydujące uznają przyczyny ekonomiczne.

O tym niezwykłym  zjawisku piszą w jednej ze swoich książek Robert Primke i Maciej Szczerepa. Omawiają w niej działalność poszczególnych raubritterów oraz przedstawiają ich zbójeckie siedziby – zamki. W książce umieszczono także zestaw legend związanych z rycerzami-rabusiami. Mieszkańców powiatu lwóweckiego powinny przede wszystkim zainteresować rozdziały poświęcone Bernardowi i Krzysztofowi Talkenbergom oraz Czarnemu Krzysztofowi, którzy działali na ziemi lwóweckiej.

Robert Primke, Maciej Szczerepa, Rycerze- rabusie ze Śląska i Łużyc, Wydawnictwo Technik, Kraków 2006